Kijkend terug naar de afgelopen 50 jaar, is de meeste spraakmakende gebeurtenis in Europa, natuurlijk wel de val van de euro in 2046. De val van de euro is niet zomaar uit de lucht komen vallen, het was een opeenvolging van fouten. Ook het wegblijven van het vertrouwen van de consument in de markt heeft een serieuze rol gespeeld bij de val van de munteenheid. Vele factoren hebben er toe geleid dat de Euro in de huidige economie niet meer aanwezig is.
Hoe is het zover gekomen? Wat zijn de dieper liggende oorzaken van de val? Welke cruciale fouten zijn er gemaakt? Ik zal deze in het hierna volgende behandelen.
De neergang van de Euro is al begonnen in 2008, toen de economische crisis (kredietcrisis) haar intrede deed. Banken vielen om in Europa en landen kwamen in de problemen met hun financiële stelsel. Landen als Griekenland en Cyprus kregen de steun van het IMF, en later ook andere landen zoals Italië en Portugal. Hier ligt al één oorzaak van het later uiteenvallen van de euro, door de economisch zwakkere landen steun te geven, en dat alleen met geld, zonder de banken eerst gezond te krijgen. Staan deze landen nog steeds wankelend op hun poten, wat de EU had moeten doen om de Euro weer gezond te krijgen, is de zwakkere landen uit de EU te zetten. Zo kon IMF haar geld behouden en de EU zou dan alleen uit economisch sterke landen bestaan. Dit is cruciaal en hier zijn fouten gemaakt door de hoge heren in Brussel. In 2015 krabbelde de Europese Unie er weer boven op, de banken en de landen trokken weer bij, maar in 2021 was het weer raak.
Toen in het begin van 2021, aan het licht kwam dat de Zuid-Europese landen nog niet waren hersteld van de klappen van een decennium geleden, de kredietcrisis, stortte de beurs in. De koersen daalden, de consumenten hadden geen vertrouwen meer in de banken, en ook de huizenmarkt viel als een kaartenhuis in elkaar. Vele onderzoeken volgden, om te analyseren hoe het mogelijk was dat Zuid-Europa zover achterliep op de rest van Europa. Er werden twee conclusies getrokken: de corruptie, zoals vaker in Zuid-Europa, kreeg opnieuw de overhand, en de economie van de Zuid-Europese landen was niet verbeterd, alleen van buitenaf leek dat zo. Deze conclusies schokten de buitenwereld en de premiers van de Europese landen kwamen bij elkaar om in Brussel te bespreken hoe ze dit moesten gaan oplossen. De oververmoeide gezichten op tv spraken boekdelen, de landen wisten het niet meer. Toch werd na enkele maanden een besluit genomen, het IMF zou de landen die hulp nodig hadden, economisch steunen. Zo modderde het enkele jaren door, de corruptie werd niet hard aangepakt en de EU had opnieuw de foute beslissing genomen om het IMF de Zuid-Europese landen steun te geven. Op dit moment had Noord-Europa tot bezinning moeten komen en de Zuid-Europese landen eruit moeten zetten.
Uiteindelijk werden er toch enkele landen uit de EU gezet in 2034, Cyprus en Italië. Onder druk van de Noord-Europese landen werd deze beslissing genomen. De eerste stap naar economisch herstel was gezet, maar in 2039 veroverden China en India de wereldeconomie. De productie in Europa ging achteruit, de vrees voor een nieuwe depressie was aanwezig, maar die bleef uit. De Aziatische landen hadden Europa op economisch vlak ingehaald en de koers van de euro was gekelderd. De genadeslag kreeg Europa toegediend in 2044 toen de export naar de VS onwaarschijnlijk sterk afnam. Europa kon er niet meer boven opkomen, en de laatste bijeenkomst in Brussel, 6 juni 2046, bezorgde de EU het bericht dat de euro zou ophouden te bestaan.
Nu 17 jaar later, heeft elk Europese land haar eigen munteenheid terug als voor de euro.
Econoom, J. Herculeijns
Geen opmerkingen:
Een reactie posten