Nederland, anno 2063. De samenleving is drastisch veranderd, technologie overheerst. Via de alsmaar ontwikkelende elektronica wordt alles geregeld, van infrastructuur tot dagelijkse bezigheden.
Steeds meer huishoudens worden gerund door een robotfiguur, die kookt en wast en strijkt, zodat er voor de ouders meer tijd over is om te werken. Want dat is waar deze nieuwe samenleving op draait: arbeid. Om stand te houden tegen de concurrerende landen is het noodzakelijk dat er constant onderzoek verricht wordt om te zoeken naar nieuwe mogelijkheden. Op deze manier is ook de gezondheidszorg veranderd. Na jaren van onderzoek is er een remedie gevonden tegen aids en specialisten op alle andere gebieden hebben we inmiddels genoeg. Want in tegenstelling tot de huishoudens worden de ziekenhuizen nog wel door mensen draaiende gehouden. Nog wel. Want ook hier staat de elektronica al voor de deur. Door al deze vooruitgang en ontwikkelingen zijn allerlei apparaten uitgevonden die de levenskwaliteit van de mens kunnen verbeteren. Ziektes kunnen in vrijwel alle gevallen snel bestreden worden en mensen worden ouder. Pensioenleeftijden worden verhoogd, want ja, een levensspan van 120 is meer regel dan uitzondering. Er ontstaat een soort cirkel, waarin mensen alsmaar door onderzoeken en groeien in kennis, waardoor de leefomstandigheden beter worden, en waarin mensen ouder worden. Zo is er per mensenleven meer tijd en ruimte om nog meer te onderzoeken. Deze groei zal zich zo voortzetten.
De vraag is nu of deze manier van leven wenselijk is. Als het zo nog een paar decennia doorgaat, zullen we misschien wel kennis maken met de onsterfelijkheid. De mensheid zal gaan overheersen. Maar op den duur zal de aardbol te vol raken, conflicten zullen uitbreken en hongersnoden zullen ontstaan. Wellicht heeft de wetenschap tegen die tijd al alternatieve voeding uitgevonden en zijn er andere planeten ontdekt met de juiste leefomstandigheden voor de mens. Is dit het allemaal waard? Was de vroegere levensvorm van zo’n 50 jaar terug in de tijd niet veel makkelijker? Willen we eigenlijk wel het eeuwige leven? Dit soort vragen hadden misschien aan het licht moeten komen toen deze revolutie begon. Misschien was het wel beter om aids als een gevreesde, ongeneesbare ziekte te laten. Doodgaan hoort erbij. Iedereen die ooit in het leven treedt, moet er eens weer uit. Anders wordt het evenwicht verstoord, en ontstaan er alleen maar meer problemen. Dat is de kring van leven, alles en iedereen staat met elkaar in verband. Als we door middel van technologie proberen daar uit te breken, gaat het op den duur mis. Mensen moeten leren accepteren dat sommige zaken in het leven nou eenmaal zo zijn, daar moet je niet iets aan willen veranderen. In plaats van elkaars brein breken over wat allemaal nog beter zou kunnen, kunnen we beter gewoon van die pensioenjaartjes genieten, niet te veel in de toekomst kijken maar gewoon in het hier en nu leven. Het leven is maar kort en daar moet je alles uit halen wat er in zit, niet je tijd verspillen aan het proberen te verlengen, waar je uiteindelijk nog minder profijt uit zult halen.
Nieuwe technologieën en ontwikkelingen lijken heel mooi, en hebben ook hun voordelen. Maar als we het gehele plaatje eens bekijken, is het toch een stuk fijner voor iedereen in de samenleving om gewoon lekker als vanouds weer te genieten van wat de natuur zelf hen geeft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten